Alice Rohrwacher'in yönettiği 2018 yapımı Happy as Lazzaro (Lazzaro felice), dram, fantastik ve gizem türlerini harmanlayan unutulmaz bir İtalyan filmi. Film, sonsuz iyilik ve saflık timsali genç köylü Lazzaro'nun, ailesiyle birlikte tütün baronesi Marquise Alfonsina de Luna tarafından sömürüldüğü izole bir köydeki yaşamıyla başlıyor. Bu pastoral dünya, modern zamanlardan kopuk, feodal bir düzeni andırıyor. Lazzaro'nun etrafındaki herkes onun iyi niyetinden faydalanırken, o hiçbir karşılık beklemeden yardım etmeye devam ediyor.

Filmin ilk yarısı bu sömürü düzenini ve köylülerin Marquise'nin oğlu Tancredi ile kurdukları beklenmedik ilişkiyi anlatırken, hikaye beklenmedik bir dönüşle fantastik bir boyut kazanıyor. Bu geçiş, izleyiciyi zamanda ve mekanda bir yolculuğa çıkararak, sömürü, yabancılaşma, saf iyiliğin modern dünyadaki yeri ve insanlığın doğasına dair derin sorular sorduruyor. Adriano Tardiolo, ilk filminde Lazzaro'yu oynayarak inanılmaz bir naiflik ve dokunaklılık katıyor. Nicoletta Braschi (Marquise) ve Alba Rohrwacher gibi oyuncular da güçlü performanslar sergiliyor.

Happy as Lazzaro, sadece bir hikaye anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda sinematografisi ve doğal ışık kullanımıyla görsel bir şiir sunuyor. Cannes Film Festivali'nde En İyi Senaryo ödülünü alan film, izleyiciyi hem duygusal hem de düşünsel bir yolculuğa davet ediyor. İyiliğin ne kadar saf ve değişmez olabileceğini, buna rağmen dünyanın onu nasıl görmezden geldiğini veya istismar ettiğini sorgulatan bu film, sıradışı anlatımı ve büyülü atmosferiyle mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt. İnsana dair evrensel temaları ele alışı ve unutulmaz karakteri Lazzaro ile hafızalarda yer edinecek bir deneyim vaat ediyor.